« Ga terug

Interview met Danielle in het Tijdschrift voor Yoga

 

Omdat de tekst misschien wat onscherp is:

 

Jaargang 37 • Nº 3|2015

Yoga Nieuwsbrief Vereniging Yogadocenten Nederland

In deze rubriek vertellen docenten iets over zichzelf en
beantwoorden een aantal vragen. De geïnterviewde geeft
het stokje door aan een collega.

Wil je jezelf voorstellen aan de lezers?

Mijn naam is Danielle Bersma (1958), gelukkig getrouwd en
moeder van twee kinderen. Als kind zat ik op gymnastiek
en ik was dol op grondoefeningen. Het voelen, ervaren en
doen van een oefening gaf mij het gevoel van vleugels. Het
menselijk lichaam heeft mij altijd gefascineerd: waarom
kan de één de oefening makkelijk aan en ervaart een
ander dezelfde oefening als moeilijk. Voor mij was het een
logische stap om mij na de middelbare school hier verder
in te verdiepen en de fysiotherapie sloot het meest aan bij
mijn passie.

Hoe is de liefde voor Yoga in jou ontvlamd?

Tijdens de opleiding fysiotherapie was er een geweldige
docent, die vond dat wij verder moesten kijken dan alleen
de fysiotherapie. Hij nam ons mee naar een yogales. De
tijd nemen en voelen wat een oefening doet, was wat mij
aansprak. De waakvlam was aangezet en ontvlamde een
jaar later bij Samsara.

Welke yogaopleidingen heb je gevolgd

en wat voor soort Yoga geef je?

In 1983 startte Rita Beintema de Samsara Yoga
docentenopleiding. Kwaliteit staat voorop bij Samsara
en Rita wist als geen ander het belang van praktische
en toepasbare anatomische kennis bij yogadocenten
te benadrukken. Rita belde mij op en vroeg mij te
komen. In het eerste gesprek liet zij mij voelen hoe de
adembeweging ook naar de rugzijde kon gaan: niet alleen
buik-, borst- en flankademhaling. Een adembeweging die
dààr heen kon gaan waar jij maar wilde: naar de rug, naar
de bekkenbodem, naar de bovenbuik of de onderbuik.
Het was heerlijk, iemand die begreep waar het om ging.
Iemand die ‘niet-oordelen’ en ‘je bent goed zoals je bent’
hoog in het vaandel had staan. Ik begon daar als docent
praktische en toepasbare anatomie en als yogastudent.
Ik heb nooit gezocht naar yoga, maar yoga heeft mij
gevonden en zeven jaar lang werd ik ondergedompeld
in de yoga. In 1990 kreeg ik de leiding van Samsara
en ontwikkelde Samsara zich verder tot een 4-jarige
docentenopleiding met diverse bijscholingen.

Wat is volgens jou de basis van een goede yogales?

Een yogales is voor mij een ontmoeting tussen oost en
west. De adem en de adembeweging spelen altijd een
rol in een goede yogales. Een goed opgeleide yogadocent
geeft niet een oefening die hij/zij zelf ‘lekker’ vindt, maar zet
zijn cursisten centraal en kijkt welke oefeningen voor hen
geschikt zijn. Een goede yogadocent heeft zijn ogen open
en doceert. Hij/zij doet oefeningen voor maar doet niet alle
oefeningen mee, omdat er ondertussen ook oog is voor
het aanpassen van een oefening aan het lichaam van de
cursist.

Maak je gebruik van jouw medische kennis in de les?

Ik ben als fysiotherapeut natuurlijk vergroeid met de kennis
die ik heb en ik kan niet zonder mijn kennis lesgeven. Yoga
is ‘in balans’ zijn of komen, zowel lichamelijk als geestelijk.
Alle oefeningen, zowel fysiek als meditatief, zullen in mijn
les altijd ten goede komen aan lichaam en geest. Geen
oefening mag klachten veroorzaken. Ik bied de oefeningen
heel simpel aan. Tijdens de les worden ze moeilijker,
zwaarder en ingewikkelder. Diegene die zich prettiger voelt
en die een stapje verder kan, die doet dat. Iedereen oefent
op zijn eigen niveau, zodat de oefening altijd innerlijke
balans brengt.

Volg je de Indiase Yogatraditie?

Shankara (+ 800), spiritueel leider in de school van Advaita
Vedanta, laat zien aan de hand van vele voorbeelden, dat je
zelf verdeeldheid aanbrengt. Leven vanuit de non-dualiteit
is mijn dagelijks bezigheid. Leven in een maatschappij vol
regels en verdeeldheid is dan ook een enorme uitdaging
voor mij. Als moeder van twee dochters nu 20 en 22 jaar
heb ik dat het sterkst ervaren. Toen ze jonger waren werd
in mij een leeuwin geboren en ben ik meerdere keren
in een situatie beland door mijn gedrevenheid, die niets
meer met non-dualiteit te maken had. Gelukkig zijn ze nu
ouder en komt dit niet meer voor. Maar ik weet zeker, dat
als iemand ze onrecht aan zou doen de leeuwin weer te
voorschijn komt. Het laatste wat ik in dit leven ‘loslaat’ zijn
de kinderen.

Hoe zie je de toekomst van de Yoga in Nederland?

Vanuit de geitenwollensokken is de yoga ontpopt tot de
glitter en glamourpakjes. De hype gaat vanzelf weer over.
Wat hoop ik blijft, is dat mensen zich realiseren dat lichaam
en geest één zijn en voedsel nodig hebben om te kunnen
leven. Zuurstof, eten en drinken, beweging en bezinning
is een noodzakelijk goed om je te ontwikkelen tot een
volwaardig mens.

Aan wie geef jij dit stokje door?

Ik wil het interviewstokje graag doorgeven aan Femke Hol.